Spis wszystkich recenzji muchomorowych książek znajdziecie w tym artykule na samym dole. Tymczasem przygotowałam przegląd trzech interesujących nowości. Każda z książek, o której opowiadam poniżej, jest kontynuacją innej serii. Znajdziecie tutaj wspomniany już przeze mnie cykl ,,Pożeraczy książek”, ale także pozycję z wielkoformatowych tytułów o żywiołach czy kontynuację przygód Taluli – córki rodziców cyrkowców!

➜ Tytuł: Jak przeżyłam w pierwszej klasie gimnazjum
➜ Autorka: Marion Achard
➜ Tłumaczenie: Maria Braunstein
➜ Wydawnictwo: Muchomor
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Zaczniemy właśnie od tej ostatniej! ,,Jak przeżyłam w pierwszej klasie gimnazjum” jest trzecią częścią dziennika dziewczynki, która najbardziej na świecie chciałaby po prostu… żyć normalnie. Poprzednie tytuły tego cyklu znajdziecie poniżej (kliknijcie, żeby przejść do konkretnej recenzji):

• Chcę kota i normalnych rodziców,
• Wymienię kiepską przyczepę na kompetentnych rodziców.

Początek gimnazjum, ale i start w każdej nowej szkolne to duże wyzwanie dla młodego ucznia. Główna bohaterka i zarazem narratorka tej humorystycznej powiastki nie ma łatwego początku. Przede wszystkim jej najbliższa koleżanka nie trafiła do tej samej klasy. Dziewczynka ma też wrażenie, że materiał ją przerasta, a nauczyciele nie są zbyt pomocni. Dodatkowo nowy kolega z ławki Janek – to prawdziwy gagatek z którym trzeba będzie się uporać!

Jak Taluli uda się przeżyć w pierwszej klasie gimnazjum? Sprawdźcie sami! Książka będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 10 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/JAK-PRZEZYLAM-W-TRZECIEJ-KLASIE-GIMNAZJUM./251

➜ Tytuł: Czarodziejskie miasto
➜ Autorka: Edith Nesbit
➜ Ilustracje: Maria Prokop
➜ Tłumaczenie: Magdalena Sobolewska
➜ Wydawnictwo: Muchomor
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: prawie jak encyklopedia!
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Wydawnictwo Muchomor w ramach serii ,,Pożeracze książek” wydaje lektury dłuższe, angażujące oraz pełne fantastycznych historii! Do tej pory ukazały się m.in.:

• Wiatr z księżyca,
• Zaczarowany zamek,
• Był sobie dwa razy Baron Lamberto.

Najnowsza, czyli ,,Czarodziejskie miasto” to także klasyczna powieść Edith Nesbit (autorki wspomnianego przed chwilą ,,Zaczarowanego zamku”). Książka została dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.

W Polsce ukazywała się już ona w kilku innych wydaniach, to jednak uważam za wyjątkowe ładne. Opowiada o chłopcu Filipie, który mieszkając ze znacznie starszą siostrą Helen oraz jej mężem, czuje się samotny. Buduje wtedy własne miasto, korzystając z tego co ma pod ręką, czyli książek lub klocków. Pewnego dnia spotyka w tym miasteczku bohaterów lektur oraz figurki, które nagle stały się bardzo realne!

Pozycja będzie odpowiednia dla czytelników powyżej 8 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/CZARODZIEJSKIE-MIASTO/250

➜ Tytuł: Ogień
➜ Autorka: Anna Skowrońska
➜ Opracowanie wizualne: Agata Dudek, Małgorzata Nowak
➜ Wydawnictwo: Muchomor
➜ Rok wydania: 2022
➜ Objętość: chudzina
➜ Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

A na koniec – wisienka na naszym czytelniczym torcie! Celowo na deser zostawiłam ,,Ogień”, bo wiem, że ta seria cieszy się bardzo dużą popularnością. Do tej pory ukazały się w ramach tego popularnonaukowego cyklu o żywiołach:

• Wiatr,
• Woda.

Ich autorką jest Anna Skowrońska, a za ilustracje i opracowanie graficzne odpowiadają Agata Dudek oraz Małgorzata Nowak. Książka została dofinansowana ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu, pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. Nowość jest bardzo pojemną pozycją, w której zawierają się rozważania na temat różnego rodzaju ognia. 

Można przeczytać w niej m.in. czym w ogóle jest ogień i jak wielki wpływ miał na ludzkość, jak interpretować wyładowania atmosferyczne oraz w jaki sposób się z nim bezpiecznie obchodzić.

Książka pozwala także zajrzeć do krateru wulkanu, dowiedzieć się jak wiele ogień znaczy w różnych religiach, ale także z jakimi trudnymi momentami w historii się wiąże.

,,Ogień” to niezwykle ciekawa i bogato ilustrowana książka, która spodoba się wszystkim dzieciom powyżej 7 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/Ogien/249

Spis pozostałych recenzji książek od Wydawnictwa Muchomor:

• Sentymentalny wilk,
• Mędrcy do dzieci,
• Przepraszam, czy jesteś czarownicą?,
• Kuferek Adama Mickiewicza,
• Leśne wędrówki,
• Einstein na wiązce światła,
• Archistoria. Opowieść o architekturze,
• Rozumiemy się bez słów,
• Łatwo być miłym!,
• Świat Lema,
• Dusza książki,
• Zły dotyk. Nie,
• Ziemia do Księżyca,
• Rasizm i nietolerancja. Nie,
• Lama mania,
• zbiorczy wpis o 5 tytułach.

Artykuł Przegląd nowości od Wydawnictwa Muchomor pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Joanna Rzyska

Ilustracje: Agata Dudek, Małgorzata Nowak

Wydawnictwo: Druganoga

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Podobno każdy dzień jest dobry, żeby świętować. Na całym świecie jest masa rozmaitych wydarzeń, których celem jest upamiętniać coś ważnego. Każdy kraj ma swoje sztandarowe święta, które w takiej postaci nie występują nigdzie indziej. Podążając tym tropem, chciałam polecić niezwykłą książkę, która czytelników w różnym wieku zabiera w podróż celebrującą rozmaite kultury, ważną historię czy po prostu życie.

,,Wszyscy świętują” to projekt trzech zdolnych kobiet – Joanny Rzyskiej, Agaty Dudek oraz Małgorzaty Nowak (te dwie ostatnie panie były odpowiedzialne także za opracowanie graficzne i ilustracje w ,,Woda„ czy ,,Wiatr” Wydawnictwa Muchomor, ,,Nolens volens, czyli chcąc nie chcąc. Prawie 100 sentencji łacińskich i kilka greckich” Wydawnictwa Druganoga czy ,,Archistoria. Opowieść o architekturze„ także Wydawnictwa Muchomor).

W ostatniej nowości proponuje się tam wyprawę dookoła świata. Będziemy podróżować przez tradycje oraz obrzędy, które ukazane są w tej książce jako pewna opoka normalności. To właśnie wybrane przyzwyczajenia oraz powtarzalność, dają nam poczucie bezpieczeństwa. Coroczne święta to coś na co czekamy, ale i okazja do spędzenia czasu w gronie bliskich i znajomych.

W ,,Wszyscy świętują” zabiera się nas np. na karnawał w Wenecji, Dzień Świętego Patryka w Irlandii, Święto Kwitnącym Wiśni Hanami w Japonii czy Święto Szałasów Sukot w Izraelu. Łącznie odwiedzimy 24 miejsca w różnych zakątkach Ziemi. Niektóre z wydarzeń będą nam znane już wcześniej, a inne to… zupełna egzotyka!

Czytając na przykład o ,,locie anioła” w Wenecji, czyli dziewczynie w pięknym stroju motyla, przypiętej na linach między budynkami nad Placem Świętego Marka pomyślałam, że to szaleństwo. Ale kiedy zainspirowana treścią książki, znalazłam wideo z tego wydarzenia, nawet trochę się wzruszyłam.

Wiele z opisywanych w ,,Wszyscy świętują” obrzędów czy wydarzeń może być z punktu widzenia osoby takiej jak ja nieco absurdalna. Ale czytając o naszym Śmigus-Dyngus (bo i o nim autorki pomyślały) pomyślałam, że dla ludzi z innych krajów też przecież mógłby on wydawać się zupełnie szalony! 

I właśnie to jest najpiękniejsze w tej książce – z jednej strony pokazuje nam ona różnorodność i wielobarwność naszego świata, a z drugiej uświadamia jak wszyscy jesteśmy do siebie podobni. Lubimy tradycje, które obchodzone są od setek lat i inspirujemy się nimi oraz na ich samą myśl czujemy radość.

,,Wszyscy świętują” to książka niezwykle ciekawa, barwna, ale i emanująca pozytywną energią. Przy okazji robi szybką powtórkę z geografii oraz zachęca do podróżowania – chociażby za pośrednictwem tzw. e-travelingu.

Polecam ją wszystkim dzieciom powyżej 8 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://druganoga.com/sklep/881_wszyscy-swietuja

Artykuł Wszyscy świętują – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autorka: Anna Skowrońska

Ilustracje oraz grafika: Agata Dudek, Małgorzata Nowak

Wydawnictwo: Muchomor

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Wydawnictwo Muchomor postanowiło przybliżyć czytelnikom wszystkie najważniejsze żywioły i zaraz po książce ,,Wiatr”, ukazała się pozycja ,,Woda”. Następnie zapowiadana jest już także premiera ,,Ognia”, ale pewnie chwilę będziemy musieli na nią zaczekać.

,,Woda” także została spisana przez Annę Skowrońską i opracowana wizualnie przez Agatę Dudek oraz Małgorzatę Nowak. W tym szerokim pojęciu zawarto przekaz chemiczny, biologiczny czy nawet komercyjny. Nikt nie ma wątpliwości, że woda jest niezbędna do życia. Wiele osób nie zdaje sobie jednak sprawy, że jest ona obecna w takich procesach, o które ciężko byłoby ją podejrzewać. Produkcja żywności, ale także ubrań czy sprzętów elektronicznych wymaga niewyobrażalnej ilości czystej wody do produkcji. 

Trudno oprzeć się wrażeniu, że to lektura nie tylko edukacyjna, ale wręcz alarmująca. Człowiek nie docenia łatwej dostępności wody, a to wkrótce może się zmienić. Autorka książki opisuje osoby, które nie mają szczęścia mieszkać tam, gdzie wodociągi są czymś naturalnym. Pisze także jak wiele źródeł jest zanieczyszczanych i bezpowrotnie niszczonych przez działania człowieka.

W tej wielkoformatowej książce można jednak przeczytać także o wodzie w różnych stanach skupienia czy o rozmaitych procesach, których jest ona bohaterką. Parowanie, prądy wodne czy bogate właściwości lodu to tylko pierwsze z brzegu przykłady.

,,Woda” zbudowana jest na zasadzie szybkich skojarzeń, co może początkowo wywoływać pewne wrażenie chaosu. Z drugiej jednak strony najlepiej poddać się tej narracji i dać się wciągnąć nurtowi opowieści Polecam czytanie na wyrywki. Kartkując książkę, można natrafić na wyjątkowo interesującą dla nas ilustrację i zanurzyć się akurat w te rozkładówki, które mają dla nas najwięcej do zaoferowania.

Gwarantuję, że przygoda z ,,Wodą” będzie bardzo wciągająca. Oprócz mnóstwa ciekawostek i informacji jak samodzielnie stać się bardziej świadomym konsumentem wody, można także rozwinąć swoją wiedzę o tematy znacznie poszerzające te pojedyncze zagadnienie.

Polecam tę lekturę dzieciom powyżej 8 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/WODA/241

Książka została dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury. 

Artykuł Woda – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autor: Agnieszka Elbanowska

Ilustracje: Agata Dudek

Wydawnictwo: Mamania

Rok wydania: 2021

Objętość:  chudzina 

Dla kogo: dla najmłodszych , dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją 

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

W moim dzieciństwie była kiedyś bajka, której jednym z bohaterów był nijaki Kulfon. Często witał się on lub żegnał  takim łatwo wpadającym w ucho powiedzeniem: ,,cześć i czołem, kluski z rosołem”. 

Przypomniałam sobie o tym, kiedy zobaczyłam okładkę ostatniej nowości Wydawnictwa Mamania. ,,Cześć i czołem” jest kartonówką dla najmłodszych czytelników, z tekstem Agnieszki Elbanowskiej oraz ilustracjami Agaty Dudek. 

Na każdej rozkładówce znajduje się nowy bohater – zwierzak, który ma ochotę bliżej się zaprzyjaźnić. Książka jest pozycją interaktywną, która zachęca odbiorców nie tylko do czytania czy oglądania obrazków, ale także namawia do wykonywania wielu zabawnych poleceń. 

Można dotknąć łapek pieska, podrapać pod bródką kotka czy poskakać naśladując małpkę. Polecenia ujęte są w formie krótkich rymowanek, w których pada nazwa zwierzaka oraz często także wydawany przez niego dźwięk. Co ciekawe, onomatopeje zostały na różne sposoby zinterpretowane graficznie. Przypomina mi to kolejną nadchodzącą premierę – ,,Ptasie trele” Wydawnictwa Sto Stron, gdzie dźwiękonaśladowcze odgłosy ptaków, przekładają się na typografię, żeby łatwiej zrozumieć ich charakter. 

W ,,Cześć i czołem” zwierzaki są bajkowe, a największymi atutami książki jest zawarte w niej poczucie humoru i zaproszenie do zabawy, a nie kwestie edukacyjne. Solidne strony zachęcają do częstego powracania do niej, a rymowany charakter tekstów pozwala łatwo się zapamiętać. 

Możliwość przybicia ,,żółwika” żółwikowi czy zrobienie ,,nosków” z pingwinem pozwolą także rozwijać motorykę i nauczą najmłodsze dzieci nazw części ciała. Jestem przekonana, że maluchy chętnie będą do niej wracać, z radością angażując się w aktywnościowe zadania.

Polecam ,,Cześć i czołem” dzieciom już od 1 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://mamania.pl/product-pol-687-Czesc-i-czolem.html

Artykuł Cześć i czołem – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autorka: Anna Skowrońska

Ilustracje oraz grafika: Agata Dudek, Małgorzata Nowak

Wydawnictwo: Muchomor

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Usłyszałam kiedyś, że wiatr kojarzony jest z młodością – kiedy biegnąc, jadąc szybko na rowerze czy siedząc w kabriolecie, czujemy go we włosach, jesteśmy szczęśliwi i beztroscy. Gdy robimy wszystkie te czynności w zaawansowanym już wieku (i jeżeli mamy szczęście mieć jeszcze włosy ) powracamy wtedy wspomnieniami właśnie do czasów sprzed wielu lat.

Zupełnie nie dziwię się więc, że powstała książka, która w pełni dedykowana jest wiatrowi. Jej autorka Anna Skowrońska oraz duet graficzek i ilustratorek – Agata Dudek, Małgorzata Nowak, stworzyły wspólnie pozycję nie tylko ciekawą czy pod wieloma względami edukacyjną, ale także estetyczną, przejrzystą i angażującą.

,,Wiatr” to duża formatem książka, która ukazała się dzięki działaniom Wydawnictwa Muchomor. Czytając ją, zdajemy sobie sprawę jak duże ma on znaczenie na naszą rzeczywistość. Wiatr odpowiada za pogodę, przenosi nasiona roślin czy jest źródłem energii. Bez niego nie byłoby możliwe przyjemne pływanie statkiem, puszczanie latawca czy lot balonem. 

Dzięki tej pozycji dowiemy się, czym są takie tajemnicze pogodowe terminy jak ciśnienie atmosferyczne lub cyklon. Będziemy też mogli prześledzić różne historyczne wydarzenia, na które wpływ miały naprawdę potężne podmuchy! 

Książka pozwala docenić wpływ wiatru na świat zwierząt – szybowanie ptaków czy babie lato to tylko kilka zjawisk, które mogą dzięki niemu istnieć. 

,,Wiatr” to oczywiście również opis tych najpopularniejszych rodzajów wicherków – halny, fen, bora, monsun, samum czy mistral. Wiedzą gdzie one powstają i czym się różnią można zaimponować nauczycielowi geografii lub bliskim. Z kolei znajomość stopni prędkości wiatru oraz skali Beauforta może przydać się w niejednej grze przygodowej! 

Jestem pod wrażeniem jak wiele informacji udało się zawrzeć w tej książce. Nie sposób przeczytać jej na raz. Ciekawostka pogania ciekawostkę, a informacje dotyczące wiatru wybiegają daleko poza ziemską obecność.

Ładne wydanie sprawia, że będzie to interesująca propozycja prezentowa dla dzieci, które interesują się nauką, fizyką lub geografią. 

Polecam ją czytelnikom już powyżej 8 roku życia. A jeśli poszukujecie czegoś fabularnego o wietrze, to szybciutko kliknijcie w recenzję tutaj ,,Wiatr z księżyca”. 

Link do strony Wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/Wiatr/235

Artykuł Wiatr – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autor: Zuzanna Kisielewska

Ilustracje: Agata Dudek, Małgorzata Nowak

Wydawnictwo: Druganoga

Rok wydania: 2020 

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: wybitna

Recenzja:

Pamiętam jak będąc kilka lat temu na Festiwalu Książki dla Dzieci w Bolonii trafiłam na książkę poświęconą nauce łaciny dla najmłodszych. Pięknie wydana, aż się prosiła, żeby zacząć ją czytać! Bardzo wtedy żałowałam, że w Polsce łacina jest tak mało popularna, a o grece nawet nie wspominając. 

Na swoich studiach jakiś czas temu uczyłam się tego pięknego, starożytnego języka i dobrze pamiętam jak profesorowie przekonywali nas, że przyswajanie sobie tekstów po łacinie bardzo pozytywnie wpływa na całokształt edukacji. 

Sięgając po ,,Nolens volens, czyli chcąc nie chcąc” czuję dokładnie ten sam zachwyt, co kiedyś. I to nie tylko dlatego, że Wydawnictwo Druganoga ostatnio rozpieszcza nas prawdziwymi perełkami (zerknijcie np. do recenzji ,,12 półtonów. Książka o muzyce”), ale właśnie również przez wzgląd na ponadczasowy charakter tej książki i jej wartościowy przekaz. 

Jak przekonuje Zuzanna Kisielewska autorka książki już we wstępie – łacina jest matką kilku współczesnych języków, a już z pewnością wiele znanych nam słów wywodzi się właśnie od tej starożytnej mowy. 

Poza tym w książce znajdziemy akcent grecki (sławną Eurekę!), przeczytamy o różnych wielkich historycznych postaciach czy dowiemy się kto z nich, czym się przyczynił. Spora część lektury zawiera przeciwstawne sobie dewizy, z których wynika, że lepiej spieszyć się powoli, ale zarazem niebezpiecznie jest zwlekać; czy śmiałym sprzyja los, ale cokolwiek się robi, lepiej robić to roztropnie. 

Nie brakuje też absolutnej klasyki i znanych wszystkim, chociażby  ,,Mens sana in corpore sano”  – w zdrowym ciele zdrowy duch, ,,Memento mori” – pamiętaj o śmierci czy ,,Iacta alea est” – kości zostały rzucone. 

Autorka zatroszczyła się także o wyjaśnienie pochodzenia znanych z codziennego życia krótkich zwrotów – notabene, summa summarum czy post scriptum.

,,Nolens volens” to po prostu książka pełna interesującej treści, w dodatku świetnie podanej, bo warto zaznaczyć, że choć nie brakuje tu nazw, dat czy miejsc, to jest to lekka lektura pisana pełnym humoru językiem. 

Świetną pracę wykonały także Agata Dudek oraz Małgorzata Nowak zajmując się kwestią wizualną. Bardzo graficzne ilustracje w których dominuje pomarańcz, błękit oraz żółty rzeczywiście kojarzą się z pewnym starożytnym minimalizmem, choć wiele się mówi, że wówczas na ulicach było bardziej kolorowo niż współcześnie i mało kto nosił białe szaty (najczęściej były to różowe). Trzeba jednak przyznać, że ten wybór kolorów sprawdza się tu bardzo dobrze!

NOLENS VOLENS, czyli chcąc nie chcąc, muszę więc tę książkę polecić i robię to z wielką przyjemnością! To pięknie wydana pozycja, doskonała na prezent czy chociażby zbliżający się koniec roku. Wspólne czytanie łacińskich sentencji przyniesie mnóstwo frajdy całej rodzinie.

Polecam dzieciom powyżej 9. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: http://www.druganoga.com/ksiazki.html

Link do sklepu ,,Tu się czyta”: https://tusieczyta.pl/pl/druganoga/691-nolens-volens-czyli-chcac-nie-chcac-prawie-100-sentencji-lacinskich-i-kilka-greckich-9788393388653.html

Artykuł Nolens volens, czyli chcąc nie chcąc – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Magdalena Jeleńska

Ilustracje: Acapulco Studio (Agata Dudek, Małgorzata Nowak)

Wydawnictwo: Muchomor

Rok wydania: 2018

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Architektura inspiruje, zachwyca i przede wszystkim spełnia ogromnie ważną rolę w codziennym życiu każdego człowieka. Doceniamy dach nad głową, kiedy zaczyna padać deszcz, ale czujemy się natchnieni, kiedy oglądamy masywną budowlę lub pełną szczegółów fasadę. 

,,Archistoria. Opowieść o architekturze” to niebanalna książka poświęcona rozwojowi architektury oraz materiałom używanym do budowy naszych domów, miejsc nauki oraz pracy. 

Jej autorką jest Magdalena Jeleńska. Wspólnie ze Studiem Acapulco, czyli Agatą Dudek oraz Małgorzatą Nowak stworzyły wyjątkową pozycję, która mówiąc sporo o obiektach, powie także bardzo dużo o samych ludziach z przeszłości, współczesności i przyszłości. 

W tym wielkim formacie zawarto 12 rozdziałów, których podział opiera się przede wszystkim na materiale jaki wykorzystywano do wznoszenia budowli oraz ich cechach charakterystycznych, które pojawiały się wraz z kolejnymi wiekami. 

Autorka wspomina o bezwzględnie najważniejszych, architektonicznych przykładach, które po prostu trzeba znać, albo chociaż kojarzyć. Tłumaczy wybór konkretnego surowca oraz powody jego zastosowania. Wyjaśnia, dlaczego cieszył się popularnością akurat w danym czasie i co spowodowało, że jest lub nie jest używany obecnie. 

Książka pełna jest wspaniałych przykładów, dumnie reprezentujących różne style w architekturze. Czytelnicy mogą zobaczyć, jak one wyglądają lub wyglądały (niektóre już nie istnieją) oraz mają możliwość przeczytać o nich naprawdę bardzo zajmujące ciekawostki! 

Czy wiecie, że pierwotnie piramidy były białe, którą budowlę konserwował Saddam Husajn lub jaki jest najbezpieczniejszy wieżowiec świata? 

Odpowiedź na te pytania oraz garść podstawowych informacji znajdziecie właśnie w ,,Archistorii. Opowieść o architekturze”. Bez wątpienia będzie to wybitnie trafiona lektura dla każdego młodego czytelnika, który choć trochę interesuje się przestrzenią dookoła siebie. Jestem jednak przekonana, że ta książka może pomóc obudzić pasję w każdej osobie, która tylko będzie miała z nią styczność!

Jest wykonana z największą starannością. Mimo naprawdę wielu zawartych w niej ciekawostek, jest bardzo przejrzysta i dobrze pomyślana. Można ją czytać ,,od deski do deski” lub swobodnie przeskakiwać pomiędzy tematami.

Będzie zarówno solidną dawką wiedzy o architekturze, jak i przyjemną podróżą dookoła świata, w książce znajdują się bowiem budowle z wielu krajów i różnych kontynentów. 

Polecam tę piękną przygodę dla każdego powyżej 8. roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://www.muchomor.pl/pl/p/Archistoria.-Opowiesc-o-architekturze/220

Artykuł Archistoria. Opowieść o architekturze – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Agnieszka Tyszka

Projekt okładki: Agata Dudek

Wydawnictwo: Akapit Press

Rok wydania: 2018

Objętość:  więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna:  bardzo przyjemna

Recenzja:

Wierzycie w obecność czarownic? Ale nie takich stereotypowych, latających na miotle i z brodawkami na nosie. Pisząc ,,czarownic”, mam raczej na myśli kobiety znające się na ziołolecznictwie, z ogromną wiedzą o świecie i odważne.

Mam wrażenie, że wiele osób poddaje ich istnienie w wątpliwość. Niesłusznie! Czarownice istnieją i mają się całkiem dobrze. Najlepszym tego przykładem są bohaterki książki ,,Mejle na miotle” pióra Agnieszki Tyszki.

Od razu uprzedzam na wstępie, żeby była jasność, to nie jest książka fantasy, ani o magii. Jej główną bohaterką jest Amanda. Bardzo przyziemna dziewczyna, uczennica liceum. Jej ogromną pasją jest taniec flamenco, ale zupełnie nie ma głowy do nauk humanistycznych. Co więcej, ma zagrożenie z historii i jeśli nie przyłoży się do nauki i nie zda egzaminu komisyjnego w sierpniu, to czeka ją powtórka roku.

W sumie można powiedzieć, że od tego wszystko się zaczyna. To dla niej przełomowy moment. Musi przygotować się z tematu życia czarownic w Polsce na przełomie XVI i XVII wieku. Wyjeżdża do ciotki na wieś, gdzie ma mieć zapewnione odpowiednie warunki do nauki. Z czasem, jak to w książkach, ale i w życiu bywa, wszystko staje na głowie.

,,Mejle na miotle” to bardzo interesująca książka. Nie jest podzielona na rozdziały, dlatego czyta się ją jednym tchem. Pełno w niej historycznych ciekawostek. Nawet niektóre, pojawiające się w niej bohaterki żyły kiedyś naprawdę!

Sporo w niej odniesień do wspomnianego już przeze mnie ziołolecznictwa, które swoją drogą wraca teraz do łask. Coraz więcej osób zaczyna się nim interesować. Książka jest więc bardzo na czasie. Pozostaje ona także w modnym nastroju nawiązań do kultury pogańskiej i miłości do natury.

Najważniejszym jednak jej przesłaniem, bo oczywiście takie ma, to pokaz siły kobiet. Widzę w niej sporo elementów, których wydźwięk można określić mianem sprzyjającym feminizmowi. Pojawia się postać mamy Amandy, która w książce przechodzi zupełną metamorfozę. Sama główna bohaterka bardzo się zmienia, i nie mówię tu tylko o jej podejściu do nauki historii. Staje się bardziej świadoma i pewniejsza siebie.

Jak to w książkach dla młodzieży, pojawia się także bardzo sympatyczny wątek romantyczny. Mówiąc prościej – temu tytułowi niczego nie brakuje, a w nowym wydaniu (z nową okładką) prezentuje się doskonale!

,,Mejle na miotle” polecam wszystkim uczniom ostatnich klas szkoły podstawowej oraz liceum. Jestem jednak przekonana, że i wielu dorosłych znajdzie w niej przyjemny sposób na spędzenie letnich popołudni.

Link do strony wydawnictwa: https://www.akapit-press.pl/glowna/mejle-na-miotle-357.html

Artykuł Mejle na miotle – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.