Autor: Robert Vescio

Ilustracje: Nicky Johnston

Tłumaczenie: Magda Szpyrko-Ankiewicz

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2021

Objętość: chudzina

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna: ma dużo zalet

Recenzja:

Przyjaźń ponad podziałami to temat, który doskonale sprawdza się w wielu filmach i literaturze. Pokonywanie trudności, żeby zbliżyć się do bliskiej osoby to działanie, które wzrusza oraz inspiruje zarazem. 

Zupełnie więc mnie nie dziwi, że książka dla dzieci ,,Pod tym samym niebem” została wydana w Polsce. Obrazkowa opowiastka Roberta Vescio z ilustracjami Nicky Johnston skrywa w sobie duży potencjał. To historia o dwójce dzieci, które żyją po dwóch, zupełnie przeciwnych stronach świata. Gdy jedno się budzi, drugie idzie już spać. Gdzie u jednego zachodzi słońce, u drugiego właśnie wstaje dzień.

W warstwie obrazkowej nie mam tej pozycji zupełnie nic do zarzucenia. Pastelowe, subtelne kadry pokazują dwie zupełnie inne kultury. Stęsknione spojrzenia dzieci wydają się wypatrywać na drugiej połowie rozkładówki swojego rówieśnika. Takie spoglądanie w dal, a zarazem patrzenie na siebie i niemożliwość dostrzeżenia drugiej postaci ma w sobie dużo z poezji. 

Pokazanie tutaj nieuchwytności tej przyjaźni, a zarazem próba nawiązania kontaktu, a w końcu – szczęśliwe zakończenie to solidny fundament ,,Pod tym samym niebem”. 

Jej najsłabszym punktem jest jednak sam tekst. Nie jestem pewna czy to kwestia tłumaczenia czy pierwowzoru (znalazłam tylko pojedyncze rozkładówki po angielsku), ale zdania sprawiają wrażenie bardzo kanciatych.

Odczytując je na głos małemu słuchaczowi, trudno sprawić, żeby skupił się na nich wystarczająco. Są mocno poszatkowane względem rozkładówek, ale też brakuje im spójności. Tekst zdecydowanie nie dorównuje ilustracjom, tworząc swego rodzaju dysonans. Brakuje mu łagodności oraz subtelności, które uczyniłyby tę historię naprawdę wzruszającą. 

,,Pod tym samym niebem” tak jak pisałam na początku, ma potencjał. Można ją czytać z dziećmi podczas rozłąki z najlepszym przyjacielem lub przygotowując je do przeprowadzki. Można – korzystając z pomysłu głównych bohaterów, zachęcić najmłodszych do wysyłania sobie pocztą różnych drobnych prezentów. Nie jest to jednak książka pozbawiona wad i warto o tym pamiętać.

Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 4 roku życia. ,,Pod tym samym niebem” dostępna jest w dobrych księgarniach internetowych.

Artykuł Pod tym samym niebem – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Autor: Laurent Cardon

Ilustracje: Laurent Cardon

Tłumaczenie: Tomasz Swoboda

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Kury nie cieszą się wśród ludzi opinią wybitnie inteligentnych zwierząt. Być może jest to błąd, bo już druga książka w niedługim czasie (pierwszą była ,,Jasnopióra. Uratowana kura”) próbuje nas przekonać, że guzik wiemy o tych popularnych nielotach. 

,,Kury, czyli krótka historia o wspólnocie” to przewrotna opowiastka o podziałach, różnorodności i umiejętności komunikowania się. Jej autorem jest Laurent Cardon, który przede wszystkim w obrazkach zawarł swój główny przekaz. 

Jego intencją było opowiedzenie w taki sposób o społeczeństwie, żeby nawet najmłodsi zrozumieli jak istotna jest rola porozumienia, kompromisów, silnych i mądrych przywódców oraz poczucia sprawiedliwości w narodzie.

Historia rozpoczyna się od zaginienia białego koguta. Jego żona szybko wzbudziła popłoch, gdy zaczęła podejrzewać brutalne porwanie przez łasicę. Nie było pewności, jaki dokładnie drapieżnik stał za zniknięciem ptaka, ale pozostałe kury nie miały wątpliwości, co trzeba robić – czas było ogłosić zebranie nadzwyczajnie. 

Kury zasiadły niczym w sejmowych ławach, żeby obradować o tym, co zrobić w następnej kolejności. Po tym jak okazało się, że zaginął jeszcze jeden członek społeczności, mobilizacją wykazali się wszyscy – bez względu na kolor upierzenia. 

Białe, czarne oraz rude kury i dwóch kogutów zdecydowali się stanąć do walki z niebezpieczeństwem. Kłopot pojawił się dopiero wtedy, kiedy formowano szeregi i nie było wiadomo, kto właściwie powinien stanąć na pierwszej linii frontu…

,,Kury, czyli krótka historia o wspólnocie” to doskonała książka dla dzieci o tym, jak pewna przynależność do grupy może odebrać społeczności zdrowy rozsądek i logiczne myślenie. Kury dają nam nie tylko przykład tego w jaki sposób finalnie postępować, ale ukazują w przekroju działanie demokracji. 

Opowieść można być pierwszą lekcją polityki – pokazaną przez pryzmat absurdu i subtelnego humoru. 

Ilustrator tak finezyjnie kreśli dla czytelnika pejzaże z kur, że jest w tym pewien artyzm, od którego trudno oderwać wzrok! To bardzo pouczająca, ale niczego nie narzucająca historia, która z pewnością zrobi dobre wrażenie na odbiorcach w każdym wieku. 

,,Kury, czyli krótka historia o wspólnocie” do kupienia w dobrej księgarni internetowej. Będzie odpowiednia dla dzieci powyżej 5 roku życia.

Artykuł Kury, czyli krótka historia o wspólnocie – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.

Tytuł: 

Autorzy: Małgorzata Ogonowska, Artur Rogoś

Ilustracje: Maciek Blaźniak

Wydawnictwo: Adamada

Rok wydania: 2020

Objętość: chudzina 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu 

Ocena ogólna:bardzo przyjemna

Recenzja:

Śmieci, plastik, ginące gatunki, zanieczyszczona woda – są sprawy, które już od dawna powinny nas zaalarmować ze względu na skalę w której występują. 

,,Co zrobić z tą górą śmieci?” jest kolejną książką, która porusza kwestie ekologiczne. Czym różni się jednak od innych o tej tematyce?

Już na początku warto wspomnieć, że Wydawnictwo Adamada postawiło  na polskich twórców. Autorami tej pozycji są Małgorzata Ogonowska oraz Artur Rogoś, a za ilustracje odpowiada Maciek Blaźniak. 

W przeciwieństwie do innych książek o ekologii dla dzieci, ta jest znacznie bardziej nastawiona na praktykę. W ogólnikach opowiada o problemach, ale przede wszystkim skupia się na rozwiązywaniu problemów wzmożonej produkcji śmieci. 

Mocną stroną jest także jej przekaz wizualny. Za pomocą dość prostego pomysłu na rozkładówki wypełnione śmieciami, które stopniowo znikają w miarę jak rośnie nasza wiedza na temat dbania o przyrodę, pokazują w jak prosty sposób możemy się przyczynić do ratowania planety. 

Co ważne, przykłady o których mówi się w książce, są skierowane do dzieci i to najczęściej ich się tyczą. 

,,Co zrobić z tą górą śmieci?” została podzielona według kilku ważnych zagadnień, które można na samym początku wyczytać z treści opublikowanego, fikcyjnego wycinka z gazety. Najważniejszymi działami jest ograniczanie konsumpcji, recykling, odnawianie, a przede wszystkim myślenie perspektywiczne. 

Wszystko zaczyna się od przyjęcia urodzinowego jednego z głównych bohaterów książki. Przy okazji tego wydarzenia pada wiele ważnych pytań – jak wybierać nowe prezenty, czy balony na przyjęciu są konieczne lub jak zaplanować listę zakupów, żeby zminimalizować zakupy. 

Autorzy proponują nawet gotowe rozwiązania, jak zrobienie konfetti z makulatury, podanie kompotu zamiast soku w kartonie czy zaproszenie gości online lub osoboście zamiast drukowania kartek. 

Wdrażanie ekologicznych rozwiązań do codzienności, może skutkować… ekobakcylem! Stopniowo coraz łatwiej wybierać rzeczy w sklepie, rezygnować z niepotrzebnych gadżetów reklamowych czy tworzyć ze starych rzeczy coś zupełnie nowego. 

Ta książka dla dzieci pokazuje entuzjazm jaki kryje się za byciem ekologicznym. Podsuwa różne pomysły, daje motywację i przede wszystkim oferuje proste pomysły od których można zacząć swoją przygodę z dbaniem o planetę! 

Polecam ją dzieciom powyżej 5. roku życia. 

Artykuł Co zrobić z tą górą śmieci? – recenzja pochodzi z serwisu Bajkochłonka - książki dla dzieci i gry planszowe. Recenzje.