➜ Tytuł: Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze
➜ Seria: Detektyw Wróbel
➜ Scenariusz: Adam Wajrak, Tomasz Samojlik
➜ Ilustracje: Tomasz Samojlik
➜ Wydawnictwo: Agora dla dzieci
➜ Rok wydania: 2024
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jeżeli często tu zaglądacie i szukacie dla siebie recenzji ciekawych książek, to prawdopodobnie lubicie podróżować po świecie literatury. Być może lubicie nawet podróżować po prostu, bo jak mawiał Hans Christian Andersen:

Podróżować to żyć.

Nowe przygody Detektywa Wróbla

Nie bez powodu wspominam o tym przy okazji trzeciego tomu prze-wspaniałej, komiksowej serii, która Was rozśmieszy, douczy i zaciekawi. Detektyw Wróbel to seria książek łącząca fabuły z lotu ptaka (najczęściej) z popularnonaukowymi ciekawostkami i mądrym przesłaniem. Do tej pory ukazały się:

• Detektyw Wróbel i złamane pióro,
• Detektyw Wróbel i struty dziub.

Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze to najnowsza pozycja Adama Wajraka oraz Tomasza Samojlika, która porusza właśnie kwestie migracji, gatunków inwazyjnych czy przemieszczania się (zwierząt, ale też trochę ludzi, roślin, i na przykład wirusów).

Wizyta w Umarłym Lesie

Wygląda na to, że Detektyw Wróbel przechodzi awans społeczny, bo właśnie dołączyła do niego stażystka! Modrinka, czyli pewna młoda modraszka zwyczajna, postanowiła zadbać o swoje CV i liznąć trochę doświadczenia przy boku doświadczonego kolegi po fachu.

Razem zdecydowali się zbadać sprawę pewnych papug, które niespodziewanie pojawiły się w mieście. Aleksandretty sieją popłoch… choć nie do końca wiadomo dlaczego. Na skutek pewnych, nieoczekiwanych wydarzeń, detektyw Wróbel trafia do Umarłego Lasu (jeśli komuś nic ta nazwa nie mówi, niech koniecznie w nią kliknie).

To właśnie tam tytułowy bohater komiksu przekona się, że nie taki dzięcioł (białoszyi) straszny, jak go malują. Historia jest także płynnym przejściem oraz zaproszeniem do świata bohaterów Umarłego Lasu.

Edukacja przyrodnicza dla dzieci

Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze to opowieść pełna zwrotów akcji, sucharów (ale tych z serii: tak absurdalne, że aż śmieszne), czy wplecionych w fabułę informacji, które sprawiają, że więcej wiemy o otaczającym nas świecie.

Książka uczy otwartości na nowe gatunki, przestrzega jednak przed lekkomyślnością w ich samodzielnym rozmnażaniu czy transportowaniu. Z pewnością po lekturze Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze niektóre osoby zastanowią się, czy koniecznie powinny zabierać z wycieczki z drugiego końca świata, sadzonkę tej ślicznej roślinki.

Bardzo polecam ten komiks wszystkim powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/detektyw-wrobel-i-tajemniczy-przybysze/

Artykuł Detektyw Wróbel i tajemniczy przybysze – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Detektyw Wróbel i struty dziób
➜ Seria: Detektyw Wróbel
➜ Scenariusz: Adam Wajrak, Tomasz Samojlik
➜ Ilustracje: Tomasz Samojlik
➜ Wydawnictwo: Agora dla dzieci
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Jednym z najważniejszych problemów ptaków, na które mamy bezpośredni wpływ, jest niezdrowe, ludzkie jedzenie. Pamiętam jak moja przyszywana babcia już wiele lat temu, lubiła zostawiać ptaszkom stary chleb w parku. To była złota kobieta, ale zupełnie nie rozumiała argumentów, że im to szkodzi. Sama przeżyła obóz podczas II wojny światowej i robiła wszystko, żeby nie marnować jedzenia. Uknułam więc pewną intrygę – zaoferowałam, że sama będę nosić chleb do parku, a w rzeczywistości… wyrzucałam go do śmieci.

Seria komiksowa o Detektywie Wróblu

Kłamanie jest oczywiście ostatecznością, ale w sytuacji, kiedy ona była szczęśliwa, a ptaszki zdrowsze – chyba było warto. Dlaczego jednak o tym piszę?

Komiksowa seria tworzona przez Tomasza Samojlika i Adama Wajraka ,,Detektyw Wróbel” to mistrzostwo, jeżeli mowa o dobrym humorze, wartościowej treści i masie ciekawostek dotyczących pierzastych. Wcześniej ukazała się część ,,Detektyw Wróbel i złamane pióro”, a teraz przyszedł czas na kontynuację: ,,Detektyw Wróbel i struty dziób”.

Wątkiem głównym, który zresztą został już zasygnalizowany w pierwszym tomie, jest jedzenie zalegające w śmietnikach. Okazuje się, że to niezła pożywka nie tylko dla niczego nieświadomych bohaterów miasteczka, ale także kolejny powód dla lokalnych, ptasich gangów, żeby siać postrach i dezinformację.

Śmieciowe praktyki ptaków

Kiedy główny bohater, tytułowy Detektyw Wróbel (lub dla rodziny Domikuś) postanawia rozprawić się z niezdrowym jedzeniem – kolejny raz musi udowodnić swoją odwagę.

Akcja zaprowadzi go na miejscowe wysypisko, gdzie spotka jeszcze więcej przedstawicieli różnych ptasich gatunków – w tym bociana czy parę trzymających wszystko w ryzach kruków. Czy zgodnie z opinią inteligentnych ptaków, którą mają, wykażą się rozsądkiem i… zrezygnują ze swoich śmieciowych praktyk?

Ciekawostki, zdrowe smaczki i jeszcze więcej komiksów

W komiksie ,,Detektyw Wróbel i struty dziób”, tak jak i w poprzedniej części, fabuła przeplatana jest ciekawostkami na temat bohaterów występujących w książce. Znajdziecie tutaj m.in. informacje dotyczące populacji wróbli w Polsce czy w Europie, wiedzę dotyczącą tego czym żywią się bociany oraz jakie kaczki można spotkać w naszym kraju.

Dzięki temu, że akcja książki rozgrywa się w mieście (z pewnymi, małymi wyjątkami), sprzyja to możliwości obserwacji oraz wypatrywania bohaterów ,,Detektywa Wróbla” w bliskim otoczeniu. Po lekturze wyruszcie z dziećmi na spacer, żeby zerkać w niebo i na okoliczne drzewa.

Miłą niespodzianką dla sympatyków komiksów tych twórców, będą ukryte smaczki, nawiązujące do poprzednich serii, takich jak np. ,,Umarły las” czy ,,Ryjówka przeznaczenia”.

,,Detektyw Wróbel i struty dziób” to książka, którą niezwykle polecam każdemu czytelnikowi powyżej 6 roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://agoradladzieci.pl/detektyw-wrobel-i-struty-dziob/

Artykuł Detektyw Wróbel i struty dziób – recenzja książki dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

➜ Tytuł: Detektyw Wróbel i złamane pióro
➜ Scenariusz: Adam Wajrak, Tomasz Samojlik
➜ Ilustracje: Tomasz Samojlik
➜ Wydawnictwo: Agora dla dzieci
➜ Rok wydania: 2023
➜ Objętość: więcej niż sto
➜ Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją , dla samodzielnych w czytaniu
➜ Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Czy w miastach można spotkać prawdziwe przejawy dzikości? Czy jedno nie wyklucza się z drugim? Gdzie dokładnie szukać natury między betonowymi wieżowcami i ulicami szybkiego ruchu?

Tomasz Samojlik oraz Adam Wajrak, czyli jeden z najbardziej lubianych duetów twórców w komiksie dziecięcym powracają z nową serią! Po przygodach trójpalczastego dzięcioła o imieniu Triko i trzech tomach książek, których akcja rozgrywa się w puszczy, przyszedł czas na zmianę scenografii. Jeżeli jesteście ciekawi wcześniejszego cyklu, zerknijcie do poniższych recenzji:

• Umarły las,
• Nieumarły las,
• Zew padliny.

Kryminalne zagadki wielkiego miasta

Nowa seria została zainaugurowana przez pozycję o tytule ,,Detektyw Wróbel i złamane pióro”. Główny bohater o niechlubnym imieniu Domikuś, stawia sobie za cel rozwiązanie kryminalnych zagadek, które zaczęły nawiedzać jego okolicę. Nietypowymi zjawiskami, jakich jest świadkiem, są ptaki spadające nieprzytomnie na ziemię. Ptasia policja pod postacią gołębi, sierpówki i grzywacza niewiele sobie robi z tych wydarzeń. Tylko determinacja młodego i (jeszcze) nie do końca szanowanego Detektywa Wróbla może doprowadzić tę sprawę do szczęśliwego finału.

Ptasia galeria bohaterów

Komiks o jednym z najbardziej pospolitych ptaków polskich miast to doskonała gratka dla młodych czytelników, którzy lubią wypatrywać w betonowej puszczy różnych przedstawicieli ptasiej rodziny. ,,Detektyw Wróbel i złamane pióro” prezentuje bowiem całą galerię gatunków na stałe lub czasowo związanych z dużymi ośrodkami miejskimi jak i mniejszymi miejscowościami.

W komiksie biorą udział m.in. ptaki drapieżne, mewy, puszczyk, wrony, kawki, zimorodek czy gawron. Zachowanie oraz rys charakterologiczny każdego bohatera znajduje swoje odzwierciedlenie w specyfikacji rzeczywistego gatunku. Mamy więc tutaj klan kawek, przelatującą tylko przez miasto słonkę czy mewy wpadające do centrum wyłącznie po śmieciowe posiłki.

Pełna polotu seria komiksowa dla dzieci

Oprócz jednak merytorycznej strony ,,Detektywa Wróbla i złamanego pióra”, który dodatkowo został wzbogacony (jak i poprzednia seria) o rozkładówki ze zdjęciami i opisami konkretnych ptaków, to komiks pełen zwrotów akcji oraz humoru. Zabawne dialogi powkładane w dzioby bohaterów, nieustępliwość tytułowego wróbla, ale również cała zabawa konwencją powieści detektywistycznej z kryminalnymi akcentami to mieszanka, którą pokochają wszystkie dzieci (i zdecydowana większość dorosłych).

Nie da się przemilczeć solidnej puenty oraz płynącej z komiksu nauki – dla Waszej przyjemności z lektury pozostawię ją jednak utajnioną. Dobrą wiadomością są również jaskółki kolejnych części. Mam nadzieję, że będziemy mogli liczyć na co najmniej trzy tomy tej pełnej polotu serii! Polecam ,,Detektywa Wróbla i złamane pióro” wszystkim już powyżej 6 roku życia.

Link do strony Wydawnictwa: https://wydawnictwoagora.pl/detektyw-wrobel-i-zlamane-pioro/

Artykuł Detektyw Wróbel i złamane pióro – recenzja komiksu pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: Zew padliny

Autor: Tomasz Samojlik, Adam Wajrak

Ilustracje: Tomasz Samojlik

Wydawnictwo: Agora

Rok wydania: 2018

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Najnowszy komiks duetu Tomasz Samojlik oraz Adam Wajrak najłatwiej można podsumować hasłem: gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta.

Mimo, że nazwa może nieco zniechęcić tych wrażliwszych, to warto się przemóc i zajrzeć chociażby do komentarza autorów na początku książki. Wyjaśniają tam, dlaczego zdecydowali się na taki odważny i niecodzienny tytuł, oraz dlaczego mówienie o padlinie jest ważne. Bo choć może wydawać się to dziwne, odczarowanie tego terminu ma większe znaczenie, niż można przypuszczać.

,,Zew padliny” to trzecia część z serii komiksów o Umarłym Lesie, w którym urząd sprawuje szeryf Triko, dzięcioł trójpalczasty. Historię z całą śmiałością można nazwać opartą na faktach. W rzeczywistości autorzy przenieśli do komiksu zachowania zwierząt żyjących w Puszczy Białowieskiej. Oczywiście pomijając nieliczne odstępstwa i delikatne zmiany, mające uatrakcyjnić fabułę, przemycili do bajki przyzwyczajenia oraz funkcjonowanie ptaków, ssaków i owadów, inspirując się ich realnymi odpowiednikami.

Do tej pory, oprócz ,,Zew padliny”, zostały napisane także ,,Umarły Las” i ,,Nieumarły Las”.

W tej części Triko wyrusza w misję poszukiwawczą. Musi odnaleźć grupę dużych zwierząt padlinożernych, które szybko zjedzą ciało jelenia, znajdującego się blisko domów dzięciołów i sów. Dzięki ingerencji wilka, lisa, kuny, dzika, jenota oraz borsuka, jest szansa, że hałaśliwe kruki i bogatki zrezygnują z przekrzykiwania się i odlecą.

Nie będę zdradzać, jakie jest zakończenie komiksu, ale można być pewnym, że będzie ono miłym zaskoczeniem dla każdego czytelnika.

,,Zew padliny” to podobnie, jak w poprzednich dwóch tomach mnóstwo fantastycznego poczucia humoru oraz nawiązań do współczesnej kultury i mediów.

Takie kwestie bohaterów, jak ,,Mój jest ten kawałek padliny” oraz ,,Będę go zjadł” rozśmieszają do łez!

Poza tym autorzy stosują słowa, które nie funkcjonują już w powszechnym obiegu, dzięki czemu nadają charakteru postaciom oraz przywołują uśmiech na twarzach starszych czytelników. Przykładami mogą być tutaj miglanc czy ladaco.

Tak jak w poprzednich częściach, rozdziały z komiksem Tomasza Samojlika przeplatają się z komentarzem Adama Wajraka, dając pełen obraz zwierzęcych zachowań w lesie.

Za każdym razem, kiedy czytam tę serię, a później wychodzę na spacer, z większym zaciekawieniem obserwuję dzikie zwierzęta. Dzieci także wciągają się bardziej w świat przyrodniczych odkryć i nabierają jeszcze większego apetytu na jego odkrywanie.

,,Zew padliny” polecam dla czytelników powyżej 7-ego roku życia.

Link do strony wydawnictwa: https://kulturalnysklep.pl/ksiazka/zew-padliny-zepa

Artykuł Zew padliny – recenzja komiksu dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: Nieumarły Las

Autor: Tomasz Samojlik, Adam Wajrak

Ilustracje: Tomasz Samojlik

Wydawnictwo: Agora

Rok wydania: 2017

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

,,Pozwólmy się Puszczy zapuszczać”, apelują Tomasz Samojlik oraz Adam Wajrak. Obaj mieszkają w Puszczy Białowieskiej i jak nikt, zdają sobie sprawę z jej ogromnej wartości. Wiele ludzi nie jest jednak tak przyjaźnie do niej nastawionych. Widzą tylko drewno na którym można zarobić. Świadomy człowiek wie, że interwencja byłaby katastrofą nie tylko dla Puszczy, ale także dla całej polskiej przyrody.

Jedynym ratunkiem jest zwiększanie świadomości. W ten sposób powstał komiks ,,Nieumarły Las”, druga część przygód Triko, trójpalczastego dzięcioła. O pierwszej części ,,Umarły Las” pisałam pod tym linkiem: http://bajkochlonka.pl/2018/07/31/umarly-las-recenzja/

Ta książka jest kontynuacją i jednocześnie wyjaśnieniem kilku zagadek, które autorzy podsunęli czytelnikowi w części pierwszej. W historii biorą udział ci sami bohaterowie, jednak część z nich przechodzi dużą przemianę.

Co ciekawe, większość zachowań komiksowych postaci jest uzasadnionych i popartych przykładami z życia ptaków. Podobnie jak w poprzedniej części, tym razem także mamy do czynienia z konstrukcją naprzemienną. Najpierw jest fabularny rozdział, a następnie wstawka edukacyjna, gdzie Adam Wajrak opowiada o ciekawostkach z życia Puszczy.

W ,,Nieumarłym Lesie” czytamy o dość odważnym pomyśle dzięciołów na odzyskanie swojego terytorium. Ostatnio historia nie zakończyła się happy endem, ponieważ szpaki wygnały z lasu jego dotychczasowych mieszkańców i odebrały im ich domy (a raczej dziuple).

Ta książka pokazuje jednak, że w sytuacjach kryzysowych odzywają się w zwierzętach niezwykłe instynkty oraz talenty, o które nikt wcześniej by je nie posądzał.

,,Nieumarły Las” to książka wypełniona wartościową treścią oraz mnóstwem zabawnych gagów. Śmieszna akcja dzieje się najczęściej na drugim planie, gwarantując historii poczucie trójwymiarowości.

Dowiadujemy się z niej mnóstwa informacji, o których nie mielibyśmy szans dowiedzieć się z innych źródeł (chyba, że ktoś poświęca naprawdę dużo czasu na filmy przyrodnicze). Dla dzieci jednak taka forma jest dużo bardziej atrakcyjna.

Fabuła krąży głównie wobec takiego zjawiska jakim jest gradacja kornika, czyli jego masowe rozmnażanie się. Obecna jest co kilkanaście lat i dzięki takim książkom być może mamy szansę jej nie przegapić.

,,Nieumarły Las” to podobnie jak ,,Umarły Las” pozycja obowiązkowa w biblioteczce każdego ucznia szkoły podstawowej. Jestem jednak przekonana, że ta książka będzie cieszyć się powodzeniem również wśród dorosłej części rodziny.

Historia sympatycznych dzięciołów to coś więcej niż interesująca fabuła, to przede wszystkim wiedza podana czytelnikowi w fenomenalny sposób.

Link do strony wydawnictwa: https://kulturalnysklep.pl/ksiazka/nieumarly-las-nielas?gclid=Cj0KCQjwnZXbBRC8ARIsABEYg6CUvo5HMy5EF3oqXdtbCq9Vbd_5C6POBJK_JIUpTe-n1vaZL8rpknUaAgw2EALw_wcB

Artykuł Nieumarły Las – recenzja komiksu dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Tytuł: Umarły Las

Autor: Tomasz Samojlik, Adam Wajrak

Ilustracje: Tomasz Samojlik

Wydawnictwo: Agora

Rok wydania: 2016

Objętość: więcej niż sto

Dla kogo: dla samodzielnych w czytaniu

Ocena ogólna: bardzo przyjemna

Recenzja:

Ostatnio moja biblioteczka znacznie powiększyła się o pozycje, które z dużym zaangażowaniem traktują o polskiej przyrodzie. To bardzo przyjemny temat, którego znajomość jest niejako obowiązkiem każdego świadomego miłośnika natury.

Nieprzypadkowo autorami tych książek są najczęściej Tomasz Samojlik oraz Adam Wajrak, specjaliści od lasów, zwierząt i ogólnie przyrody.

Ich pierwsza wspólna książka nazywa się ,,Umarły Las” i została napisana już jakiś czas temu. Mimo to jej przekaz jest wciąż jak najbardziej aktualny, a wiedza, którą ze sobą niesie, ma taką samą wartość jak kilka lat temu.

Książka została ujęta w formie komiksu. To w nim specjalizuje się Tomasz Samojlik. Widać w niej wyraźne inspiracje Dzikim Zachodem oraz nawiązania do westernu.

Oprócz elementów wizualnych, takich jak chociażby rozwieszone listy gończe, czcionka czy tablice z nazwami miejsca, wyposażono także bohaterów w kapelusze oraz przewidziano funkcję szeryfa.

Triko, dzięcioł trójpalczasty, przybywa do Umarłego Lasu. Ma objąć funkcję nowego szeryfa, po tym jak stary odszedł na zasłużoną emeryturę. Triko jest raczej niepozorny i ciężko mu wzbudzić zaufanie w mieszkańcach lasu. Z czasem okazuje się, że słusznie pozostałe ptaki nie dały mu kredytu zaufania, bowiem dzięcioł ukrył przed nimi dość ważny szczegół.

Jednak to nie przez Triko na Umarły Las spłynie cień nieszczęścia i smutku. Czarne charaktery – szpaki, wykonają cios poniżej pasa i dotychczasowi mieszkańcy będą musieli szukać powodzenia gdzie indziej.

,,Umarły Las” to świetnie poprowadzona historia, z której młody (i nie tylko) czytelnik może dowiedzieć się mnóstwa ciekawych informacji o mieszkańcach lasu, a szczególnie o dzięciołach.

Za pomocą sprawnie opowiedzianej historii i bardzo pomocnego komentarza Adama Wajraka, który uzupełnia książkę po każdym rozdziale, można skończyć lekturę z poczuciem dobrze odrobionej lekcji o polskim lesie.

Historia kończy się na zawieszeniu. Nie ma happy endu, a wszystko wskazuje na to, że kolejne przygody mają wiele rozstrzygnąć.

,,Umarły Las” jest pierwszą z trzech, póki co zaplanowanych na tę serię książek. Do tej pory oprócz tej ukazała się jeszcze ,,Nieumarły Las”, a planowana jest ,,Zew padliny”. Za kilka dni pojawi się na stronie recenzja drugiej części, czyli książki ,,Nieumarły Las”.

Tymczasem polecam tę historię o sympatycznym dzięciole trójpalczastym, Triko, każdemu dziecku powyżej 7-ego roku życia oraz starszym. Jestem przekonana, że fabuła wciągnie je bez reszty, i z niecierpliwością będą oczekiwać kolejnej części.

Link do strony wydawnictwa: https://kulturalnysklep.pl/ksiazka/umarly-las-tomasz-samojlik–adam-wajrak-las

Artykuł Umarły Las – recenzja komiksu dla dzieci pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.

Autor: Adam Wajrak

Wydawnictwo: Agora

Rok wydania: 2018

Objętość:  prawie jak encyklopedia! 

Dla kogo: dla tych co sami jeszcze nie czytają, ale dużo już rozumieją

Ocena ogólna:  wybitna

Recenzja:

Adam Wajrak jest jednym z największych polskich autorytetów, jeżeli mowa o działaniu na rzecz ochrony przyrody w naszym kraju. Poza tym to człowiek z ogromną pasją, którą z łatwością zaraża innych. Sposób w jaki opowiada o otaczającej nas naturze z powodzeniem można przyrównać do poezji. Słucha i czyta się go z ogromnym zainteresowaniem.

,,Wielka Księga Prawdziwych Tropicieli” jest w jego działalności przysłowiową wisienką na torcie. Mało jest dobrych przewodników, które potrafią zainteresować czytelnika.

Ta książka jest reklamowa jako pozycja idealna dla dzieci i młodzieży, chociaż forma do końca na to nie wskazuje. Musiałam więc ją przeczytać, żeby pozbyć się wszelkich wątpliwości.

Prawie 500-stronicową książkę pochłonęłam raptem w dwa dni!  Czyta się ją jak świetną powieść. Być może dzieci i nastolatki będą potrzebowali na nią trochę więcej czasu, ale tym lepiej. To jeszcze więcej przyjemności na dłużej.

Książkę można czytać także według pór roku. Została ona podzielona na rozdziały: wiosnę, lato, jesień i zimę. Do każdego autor przygotował odpowiedni wstęp, w którym wyjaśnia jakie trudy w obserwacji niesie ze sobą dany okres oraz który miesiąc najbardziej sprzyja młodym tropicielom.

,,Wielka Księga Prawdziwych Tropicieli” to właściwie wielki zbiór gatunków, fantastycznych miejsc, które trzeba odwiedzić oraz cennych porad związanych z podróżowaniem po Polsce. Te wycieczki nie mają jednak nic wspólnego ze zwiedzaniem miast czy oglądaniem zabytków, chyba że mówimy o pomnikach przyrody.

Adam Wajrak uczy nas czytelników, że nie trzeba wyjeżdżać w egzotyczne rejony świata, żeby zachwycić się jego pięknem. Dokoła siebie mamy wspaniałe przykłady na niezwykłość flory i fauny, musimy tylko nauczyć się je dostrzegać.

Kto nie poczuł się wyjątkowo, kiedy zobaczył wieczorem przemykającego lisa? To chwile, które na długo pozostają w pamięci. Ludzie uwielbiają mieć styczność z przyrodą, ale czasami rezygnują z tej przyjemności na rzecz współczesnych rozrywek.

Ta książka mówi o tym, że warto zdecydować się na długą wycieczkę do lasu. Pospacerować wzdłuż rzeki czy nawet wypatrywać śladu zwierząt na łące. Jest także bardzo ważna, ponieważ uczy dobrych nawyków młodych ludzi.

Pisana jest lekkim, przyjaznym językiem. Daleko jej do akademickiego tonu i niezrozumiałej terminologii. Wypełniona jest ciekawostkami, o których nawet ja nie miałam pojęcia, a sporo już przeczytałam książek tego typu dla dorosłych.

Wiedzieliście, że dziko żyjące chomiki pod Lublinem szczekają? Albo, że wiosenne krokusy w górach zawdzięczamy owcom?

Należy także wspomnieć, że ,,Wielka Księga Prawdziwych Tropicieli” jest piękne wydana. Okładka jest lekko sztywna, pokryta materiałem przypominającym w dotyku gumę, z tłoczeniami. Wydanie jest szyte.

W środku piękna oprawa graficzna i zdjęcia, w większości samego autora. Jako fotograf mogę zapewnić, że są bardzo dobre, i sama marzę o tym, żeby kiedyś takie zrobić.

Polecam tę książkę każdemu fanowi natury i nie tylko. Jeżeli chcecie zachwycić Wasze dziecko pięknem otaczającej go przyrody, nie wahajcie się. To najlepsza możliwa opcja, żeby zaszczepić w nim miłość do polskiej flory i fauny.

,,Wielką Księga Prawdziwych Tropicieli” polecam każdemu dziecku już od 6-ego roku życia do czytania z rodzicami oraz trochę starczym czytelnikom do samodzielnego odkrywania w sobie tropiciela.

Link do strony wydawnictwa: https://kulturalnysklep.pl/ksiazka/wielka-ksiega-prawdziwych-tropicieli-wielka

Artykuł Wielka Księga Prawdziwych Tropicieli – recenzja pochodzi z serwisu Recenzje książek dla dzieci i młodzieży | Bajkochłonka.