Trochę brzmi jak słowa przeciwników weganizmu…moi znajomi czasem ze mnie drwia i mówią ze marchewka ma uczucia i ją zabijam

Zupełnie to rozumiem. Tekst rzeczywiście jest nietypowy, ale trzeba pamiętać, że to jednak nie jest książka dla najmłodszych dzieci, ale trochę starszych. One mają do czynienia na co dzień z dużo mniej przyjemnymi opisami – np. w telewizji czy internecie. Ta książka uczy empatii, chociaż rzeczywiście sposób w jaki to robi może wzbudzać kontrowersje 😉

Dziękuję. Mam odnośnie niej mieszane uczucia…

Pani Agnieszko, już podsyłam fragment:
Rozdział 1 ,,Sprawa Marchwi. Solenie ran”
,,(…) Szybie ruchy strasznych dłoni pocierały jej odartym ze skóry ciałem o tarkę. Kawałek po kawałku ginęła. Kawałek po kawałku znikała. Nie została z niej część większa niż kilka milimetrów. (…) Ostatnim miejsce jej spoczynku była salaterka. Zbrodni dokonał przykładny mąż i ojciec.(…)”
Rozdział 4 ,,Sprawa Groszku. Zbrodnia w kołysce”
,,Groszek cukrowy to najsłodsze stworzenie pod słońcem. Każdy z nich jest rodzinny. Każdy najbardziej lubi bliskość innego Groszku. (…) Ich kołyska oderwała się od Matki Krzewu. Czuli, jak się unosi. Teraz płacze już cała piątka malutkich dzieci. A mieli przed sobą całe życie.(…)”

Naprawdę warto! <3

Pani Agnieszko, ja sama jestem wegetarianką i powiem szczerze, że nie znalazłam w niej nic, co mogłoby działać na niekorzyść moich poglądów 😉 Oczywiście, wklejam fragmenty:
Rozdział 1 ,,Sprawa Marchwi. Solenie ran”
,,(…) Szybie ruchy strasznych dłoni pocierały jej odartym ze skóry ciałem o tarkę. Kawałek po kawałku ginęła. Kawałek po kawałku znikała. Nie została z niej część większa niż kilka milimetrów. (…) Ostatnim miejsce jej spoczynku była salaterka. Zbrodni dokonał przykładny mąż i ojciec.(…)”
Rozdział 4 ,,Sprawa Groszku. Zbrodnia w kołysce”
,,Groszek cukrowy to najsłodsze stworzenie pod słońcem. Każdy z nich jest rodzinny. Każdy najbardziej lubi bliskość innego Groszku. (…) Ich kołyska oderwała się od Matki Krzewu. Czuli, jak się unosi. Teraz płacze już cała piątka malutkich dzieci. A mieli przed sobą całe życie.(…)”